Het boek nog 27dagen leven geschreven door Maren Stoffels, is een boek dat je niet snel vergeet.

Er zijn boeken die je na 2 - 3 keer lezen bent vergeten, en moeilijkheden hebt je d'er aan te herinneren. Alsof je alleen met je ogen en niet met je brein hebt gelezen. Maar dit is anders, het doek nog 27 dagen leven is speciaal. Het boek zorgt voor een fantastische band met de lezer, zodat je het niet meer kan wegleggen.

Het bevat twee hoofdpersonages, Lissa en Ellen. Lissa is een heel vrolijke persoon die het beste van haar laatste dagen wil maken. Ellen daarentegen is een meisje dat heel onzeker is over haar uiterlijk en zich te veel aantrekt over de commentaren van anderen.

Het boek toon een wonderbare en toch prachtige vriendschap. Ook toont het boek dat je maar één leven hebt, één en geen ander.

Op het einde van de dag is het een heel emotioneel pakkend boek. Dit zou ik aanraden aan de mensen die verdrietige boeken over vriendschap tof vinden.

Wij vonden 27 dagen leven een prima boek, omdat het een enige soort is. Tijdens het lezen was ik ook helemaal verdwaald in het boek. Mijn mening van het boek is dat het een van de beste verhalen is die ik ooit heb gelezen. Het leert je veel over het algemeen goed leven en hoe je er mee moet omgaan.

Wij vinden 27 dagen leven een goed boek omdat je er vanaf het begin snel inkomt. Het enige minpunt van het boek is dat het heel voorspelbaar is, je weet vanaf het begin al een beetje wat er gaat gebeuren.

De personages hebben een sterk karakter en een indrukwekkende ontwikkeling. Bijvoorbeeld Ellen is in het begin heel onzeker en op het einde is ze zelfzeker en veel blijer met zichzelf dan in het begin.

Er gebeurt altijd iets en je weet nooit of Lissa nog een dag mee gaat maken en als wel, wat ze voor wat zal ruilen. Daardoor is het verhaal heel makkelijk om te lezen en wordt het nooit saai.

Samengevat, is het een goed boek dat nooit saai gaat worden dankzij de cliffhangers.

Als je houdt van een spannende en emotionele roman is dit zeker een boek voor jou!

Het boek 27 dagen leven is een meelevend boek. Je leert over vriendschap en hoe je het op de meest onverwachte momenten kunt vormen. Zelfs al ben je in de moeilijkste periode van je leven, leer je nog steeds omgaan met goede en slechte dingen en hoe je dat goed in balans kan houden.

De hoofdpersonages Lissa en Ellen hebben verschillende persoonlijkheiden en eigenschappen. Ook al zijn ze heel anders, vinden ze en steunen ze elkaar. Ze hebben beiden een moeilijke achtergrond, die een emotioneel gevoel aan het verhaal brengt.

Wij zouden dit boek aanraden aan mensen die van vriendschappelijke en emotionele verhalen houden. 

Wat "Nog 27 dagen leven" zo een speciaal boek maakt, is dat het je echt veel laat nadenken over je eigen leven. Doorheen het boek kon ik niet wachten om erachter te komen hoe het afliep. Maar in dit boek gaat het echt over het avontuur zelf en niet de uitkomst. Het is heel inspirerend om te zien hoe de personages zich ontwikkelen en een vriendschap opbouwen na verloop van tijd en hoe ze het nooit opgeven. 

Als je iemand bent die houdt van een emotioneel verhaal met veel hindernissen, raad ik dit boek zeker aan.

Het boek 'Nog 27 Dagen Leven' van Maren Stoffels is een emotioneel en pakkend boek. Wij vinden dat het boek makkelijk leesbaar is waardoor je het goed kan begrijpen en je je goed kan meeleven.

Het boek wordt verteld door 2 tienermeisjes, Lissa en Ellen. Hun paden kruisen op een toevallige manier, zonder dat ze weten dat er een heel avontuur op hun wacht en er een ware vriendschap ontstaat. Samen beleven ze goede en zware tijden en leren ze elkaar en zichzelf steeds beter kennen.

We zouden het boek zeker aanraden aan trage lezers en aan jongeren die graag realistische boeken lezen waar niet te veel actie in voorkomt.

Ik vind het een super mooi boek, echt wauw. Het is zelfs al de 2de keer dat ik het lees en iedere keer met een traantje. 

Ik had zoveel schrik om dit boek te lezen: ik heb op twee maanden tijd twee lieve mensen uit mijn omgeving moeten afgeven, allebei via euthanasie omwille van lijden. Ik dacht: dit kan ik niet. Toch ben ik op avond begonnen met lezen en ik was zo opgelucht dat ik gestart was, want dit voelde helemaal niet aan zoals ik vreesde. Het bijzondere project van Lissa maakt het boek zo draaglijk en licht, maar tegelijk raakt het je keihard. Je gaat intens houden van de verschillende hoofdfiguren. Het laatste deel van het boek las ik op de dag na de uitvaart van één van die lieve mensen … uiteraard met tranen die bolden, maar dat geeft niet. ‘Het is niet goed, maar het is goed.’
Geniet van dit prachtige boek en laat je zeker niet afschrikken, dat is nergens voor nodig. 

Het is zo'n mooi boek, triestig maar ook tegelijk vrolijk.

saai